Inspiracją powstania tej publikacji było pytanie – jak lotują najlepsi? Czy o sukcesie decyduje metoda lotowania, jakość gołębi, kwalifikacje lub predyspozycje osobowe hodowcy, czy może jeszcze jakieś inne czynniki? W książce przedstawiono wywiady z sześcioma hodowcami, który lotują różnymi metodami, osiągając ponadprzeciętne wyniki lotowe. Franciszek Kachel, Stefan Hunger z Rudy Śląskiej i Alojzy Lis z Radzionkowa od lat odnoszą sukcesy lotując metodą gniazdową. Wygrywają u siebie z nawet z hodowcami lotującymi metodą wdowieństwa. Czy to możliwe? Jak oni to robią? Gothard Stoll z Gliwic zdobywa mistrzostwo lotując samcami prowadzonymi we wdowieństwie. Opowiada o tym, jak najlepiej nimi kierować z dnia na dzień, z tygodnia na tydzień, by nie straciły motywacji. Henryk Piechotta z Raszowej z Opolskiego dzieli się swoimi doświadczeniami z lotowania samicami – wdowami. Niewielu lotuje tym sposobem. Jak je  utrzymuje w dobrej dyspozycji? Co robi, by nie łączyły się w pary? Jak je karmi? Jak organizuje im obloty  i spotkania z partnerami? Z kolei Stanisław Krzyżak z Brzeska opowiada o swojej metodzie prowadzenia stada; częścią lotuje metodą gniazdową, częścią – metodą wdowieństwa. Dlaczego akurat tak? Jakie zalety ma ten sposób prowadzenia gołębi? Na koniec Jan Fabian z Dobrzenia Wielkiego prezentuje w szczegółach swoją wersję metody wdowieństwa totalnego, lotując całymi parami; zarówno samcami, jak i samicami. W opinii wielu jest to metoda najbardziej efektywna, gdyż umożliwia wykorzystanie w lotach wszystkich gołębi. Wówczas można chować ich mniej.

W książce starano się przedstawić sposób prowadzenia każdej z tych hodowli przez cały rok, niejednokrotnie wchodząc w najbardziej istotne szczegóły, jak np.: sposób postępowania z gołębiami po zakończeniu sezonu lotowego, termin rozłączania par, prowadzenie gołębi zimą, przygotowanie ich do wiosennego łączenia w pary, terminy łączenia w pary, dopuszczenie lub niedopuszczanie do lęgów, szczegóły postępowania z gołębiami w sezonie lotowym w poszczególnych metodach; a w tym: karmienie, obloty, spotkania parterów, sposoby utrzymania gołębi w zdrowiu, itd. itp.

Ponieważ wszyscy ci hodowcy osiągają ponadprzeciętne wyniki lotowe, zdobywając tytuły mistrzowskie na różnych szczeblach współzawodnictwa, w sentencji końcowej starano się ostatecznie odpowiedzieć na pytanie: czy o sukcesie decyduje sama metoda lotowania, sposób prowadzenia gołębi, czy raczej ich jakość? A może przede wszystkim umiejętności, kwalifikacje i predyspozycje osobowe hodowcy?